Τετάρτη, 4 Αυγούστου 2010

ΤΑ ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ ΠΑΙΓΝΙΑ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΣΤΟ ΠΗΛΙΟ- ΙΟΥΛΙΟΣ 2010





Χιούμορ τέλος προς αποφυγή παρεξηγήσεων.
Αυτή η βδομάδα στο Πήλιο ήταν μιά μοναδική και πολύ πυκνή εμπειρία.Γύρισα πλουσιότερη κατά αρκετούς νέους -φίλους πλέον-συμμαθητές,σοφότερη περί την ημιμάθειά -έως άγνοιά-μου περί την εικαστική τέχνη,πιό υποψιασμένη για πράγματα και καταστάσεις που πριν απλώς πέρναγα απο δίπλα τους.Το Πήλιο είναι ένας τόπος που σε κινητοποιεί,αλλά και σε γαληνεύει.Αυτός ο συνδυασμός όλων των τόνων του πράσινου με όλους τις αποχρώσεις του καφέ και του μπλέ,η γεμάτη νοσταλγία μυρωδιά του απόβροχου, η βραδινή δροσιά στα καλντερίμια και τις λιθόστρωτες πλατείες,οι συνάξεις το απόβραδο που η ευωχία ήταν μόνο ο προθάλαμος της μυσταγωγίας ,η Νταμούχαρη ειδωμένη με διαφορετικό,διερευνητικό ,διεισδυτικό βλέμμα και βιωμένη απο το μέσα μου ,η Αγία Μαρίνα στον Κισσό υποβλητική και προκλητική υπο τους ήχους κλασικής μουσικής ,η μάζωξη στον φιλόξενο κήπο της Πελαγίας με αφορμή τους κεφτέδες-όπως-της-μαμάς που γρήγορα οδήγησε σε νέες συζητήσεις ,αναπάντητα ερωτήματα κι αναζητήσεις.Κάθε στιγμή,κάθε βήμα,κάθε ευθύβολη ματιά,κάθε αδιόρατο χαμόγελο,κάθε ξέσπασμα γέλιου,κάθε διάλειμα εκκωφαντικής σιωπής αποτελούσε γενεσιουργό αίτιο έκφρασης και εσωτερίκευσης.
Ναι ,αυτή τη βδομάδα στο Πήλιο έζησα μέσα στην άλλη όψη της ζωής,ξέρετε αυτή που τελικά μας κάνει να μη φοβόμαστε να ονειρευόμαστε .Αυτή που φέρνει και οδύνες, αλλά μαζί με την ελπίδα και,ίσως,και το ξόρκι γι αυτούς τους μύχιους στροβιλισμούς της ύπαρξης μπροστά στήν εξουθενωτική προοπτική του επέκεινα.

Ναι ,Δάσκαλε ,η Τέχνη ανοίγει δρόμους.Σ'ευχαριστούμε πολύ.

Λένα



2 σχόλια:

  1. Λένα μου, με διάθεση χιούμορ ή άνευ,η αίσθηση όσων ζήσαμε φέτος στο Πήλιο αποδίδεται.Για μένα μάλιστα η δική σου φρέσκια ματιά είναι ιδιαίτερα πολύτιμη.Μία από τις καινούργιες σου φίλες,Κυριακή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Λένα μου, θα κρατήσουμε την πανέμορφη αυτή εμπειρία του Πηλίου με αγάπη στη καρδιά μας...μέχρι του χρόνου... και να μαστε καλά να ξαναπάμε!
    Πήραμε γεύσεις, αρώματα και χρώματα,γνωρίσαμε περισσότερο τους εαυτούς μας και τους συμμα8ητές μας, γελάσαμε, προβληματιστήκαμε, μάθαμε καινούρια πράγματα,αποκτήσαμε νέους φίλους, γίναμε μια παρέα, μια ομάδα...κι ολα αυτά, χάρη στον άν8ρωπο που μας έδωσε αυτή την ευκαιρία. Στον Δάσκαλό μας! Να ναι πάντα καλα, να μας δίνει ενέργεια απο την ενέργειά του, δύναμη απο τη δύναμη του,χρόνο απο τον χρόνο του, γνώση απο τη γνώση του, αγάπη για τη ζωή απο τη καρδιά του!
    Αγάπη και φως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή