Κυριακή, 1 Αυγούστου 2010

Τα "Εικαστικά Παίγνια" στην Θερινή Συνάντηση του Πηλίου, Ιούλιος 2010






Μπάνικα τα πράματα παιδιά,και ποοολύ Μπάνικα.Και τόλεγα η κακοντέλα, ο κατήφορος μου πάει,βατός και με βάτα και χωρίς,αλλά ο ανήφορος.......ποοοοολύυυυυυ ζόρικος ,σα ν'αφήνεις ένα κενό πίσω σου που σε ρουφάει σ'ενα δρόμο χωρίς επιστροφή.Κι εκεί που νόμιζες πως θα χαθείς στούς στροβιλισμούς της λεπτής πούδρας της αφυδατωμένης αργίλλου και στις σκιές του πυκνού δάσους , η μεγάλη ανατροπή,πέντε δυνατές γκαζιές ,δυό αποφασιστικοί χειρισμοί από ετοιμοπόλεμα αντρικά χέρια ,μερικά μπάπα-μπούπα "μπάπ ,δεξί μαρσπιέ-γκλίνγκ ,εξάτμιση-μπούπ αριστερό μαρσπιέ-μπάαααπ ποδιά-μπούουουπ ξανά ποδιά-βζούουοτ μούρη στον αέρα,η διανυκτέρευση με τα ξωτικά αναβάλλεται.Τα ζωγραφισμένα τοπία καλυμένα απο την αχλύ της σκόνης του χρόνου φαντάζουν εξωπραγματικά και άτονα.Κι ο Δάσκαλος το βράδυ να παρακινεί με στόμφο και στεντόρεια φωνή :"Χρώμα,ανεβάστε το χρώμα,βάλτε περισσότερο κόρο".Εδώ πολυαγαπημένε μας Δάσκαλε δεν μπορούσαμε ν'άνεβάσουμε τα τούρμπο,το χρώμα θα κυττάζαμε?Οσο για τον κόρο,είναι γεγονός,ανάψαμε και κορόσαμε μέχρι να ξαναπιάσουμε λιμάνι,πήγ' η ψυχούλα μας στην Κούλουρη.Ε! η Ζωγραφική είναι και ψυχόβγαλμα,απ' αυτά που σου πετιούνται τα σωθικά εξω κι άντε μετά να τα ξαναμαζέψεις.....(κι ο Πορτοκάλογλου να παραφυλάει στον Κισσό για το αποτελείωμα των μπαιλντισμένων υπηρετών της Τέχνης που πασπαλισμένοι με την άχνη της περιπέτειας περιφερόντουσαν σαν ζωντανοί κουραμπιέδες ανά τούς χώρους στάθμευσης της ευρύτερης περιοχής ικετεύοντας για μιά θέση στό φεγγάρι).Καλή συνέχεια στούς τελευταίους ηρωικούς επιζήσαντες......

Χαλάλι σου Δάσκαλε,μαζί σου και στα δύσκολα κι απόκρημνα του σώματος και του πνεύματος.Καλή σου ώρα όπου κι αν βρίσκεσαι.




Και για το γνήσιο της υπογραφής : Λένα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου